Column 30 going on 40

Column: 30 going on 40

Herken je dat… dat de 40 niet zo ver weg meer is maar je je nog voelt alsof je eind twintig bent? Dat je van die (achterlijke) lijstjes voorbij ziet komen “wat je nog moet doen voor je dertigste” en “ohh daar komt weer een opvlieger aan”? Dat je op een punt zit dat je je afvraagt wat nou echt volwassen gedrag is en moet ik me dan anders gedragen op mijn leeftijd? Eigenlijk een beetje tussen wal en schip… je hoort niet tussen de jolige twintigers thuis maar ook niet bij dames met een licht belegen leeftijd. Of je nu kids hebt, een gezin of zelfs single en geen kids (zoals ik), ik voel me er soms tussen hangen. Een eigenlijk tussenin leeftijd. Het valt me op dat ik er weinig over lees in bladen of online, of ligt dat aan mij? Ik vind het toch leuk om te schrijven over wat mij nou bezighoud en hoe ik hier tegenaan kijk met mijn “net-niet” leeftijd. Vandaar deze column: 30 going on 40

 

In de tussentijd dat ik dit schrijf, en zo vaak dit soort dingen heb geschreven maar weinig gepubliceerd van dit soort, denk ik: Wordt het geen onsamenhangend geheel? Is het geen simpele hersenscheet die weer ‘s in me opkomt. Ik noem het column maar is het ook een column? Schrijf ik het naar mezelf of over mezelf en is het leuk om te lezen? Is er een stuk herkenbaarheid? Gaat het onzekere ooit over of misschien minder worden of is het weer een fase waar je toch op elke leeftijd mee geconfronteerd wordt? Zelf het woordje leeftijd, het is een nummer maar zegt het daadwerkelijk iets?

 

Ik begin dus op zo’n getal te komen dat lijnen niet zo makkelijk gaat. 3 weken mijn best doen, 3 kilo afvallen en na een gezellig weekend die 3 kilo weer te hebben ingehaald, gewoonweg frustrerend! Hoe ouder je wordt, hoe erger dit lijkt te worden. Ik zit nu tussen de vrouwen die klagen over het buikje, het lichaam die veranderd na de overgang (en dat ik dan denk, ow hellup wordt ik straks ook zo’n vrouw?). De airco op standje vrieskou zetten om vervolgens weer naar standje sauna te gaan. Meiden die met maatje 34 klagen over dat rolletje maar ook elk festival aflopen met een kort rokje en crop-top en ik maar denken “waar bevind ik me dan?”.

 

Ooit begon ik als een beautyblogger en tegenwoordig voel ik me meer thuis in een allround blog. Bloggen of schrijven blijft, na 6 jaar, de allerleukste hobby en ik was ook niet van plan dit op te geven. Maar de laatste jaren weet ik niet zo goed welke kant ik op moet, misschien is het geen toeval dat mijn blog ook ineens van de ene op de andere dag blank was. Laten we eerlijk zijn, die pakketjes met make-up die bijna jaloersmakend zijn (wat ik begreep) zijn heel leuk maar een full-face review voel ik me gewoonweg minder prettig bij, als ik al kijk naar de foto’s dan denk ik, kan ik ook een driedubbele filter erover gooien en wat is de beste filler-kliniek. Maar wat ik me dan ook realiseer is, dat is ook niet alles, je bent mooi zoals je bent maar is het nog genoeg voor zo’n blog? Sterker nog, overal waar je kijkt draait het om dat perfecte uiterlijk, de geweldige smokey-eyes, de mode op de voet volgen, die abs en als je niet aan groen doet hoor je er ook niet meer bij volgens social media. Ook al ben ik daar voorstander van, dat wijntje en dat lekkere eten ga je gewoon niet laten staan, daar geniet je intens van. Het lijkt of dit een taboe is maar draait het niet gewoonweg om genieten? Gelukkig zijn is wat we willen. Diverse interesses en een heerlijk leven leiden. Bewuster leven, bewuster genieten en bewuster “laten”.

 

Er is nog zoveel meer in het leven dan alleen make-up. Je komt op een leeftijd (ohnee getal, dat vind ik toch zachter klinken) dat je geen zin meer hebt in oppervlakkigheid ondanks je makkelijk met de jonkies meekan. Maar ergens voel ik me zo’n belegen muts die dan net weer beleerd haar levensverhalen wil delen. Mijn blog wil ik dus inrichten naar wat ik wil en wat mij bezig houd en ik denk dat dit ook herkenbaar voor jou is. En misschien zijn het de anti-age producten die je rijkelijk smeert in de hoop dat het groefje nog effe niet zo zichtbaar wordt. Toch die nagellak en die foundation die je (nog) mooier maakt. Welke recepten goed voor je lijf zijn maar ook welke cocktail serveer je bij dat romige gerecht. Hoe krijg ik die über vervelende vlek uit dat shirt, welk jurkje past er bij mijn peertjes/appeltjes/zandloper/vaas-figuur. Zo noem ik maar even een zijweg maar het draait erom, hoe leeft een middendertiger, en eigenlijk kan dit ook zijn voor diegene die er ver voor maar ook ver over zit.

 

Je wilt alles, is het niet? Vooral niet in een hokje geplaatst worden maar een leuk leven, genieten en gezond zijn. Net als ik de ene dag dat leuke restaurant bezoeken, de andere dag dat leuke outfit dragen die je op het lijf geschreven en toch modieus is, dat fantastische recept wat je net ergens hebt gelezen op tafel zetten, dat o-zo foute gebakje naar binnenwerken om vervolgens een groene smoothie uit je blender te toveren. Dat spannende boek lezen, die leuke film in de bios zien. Een heerlijk hotel in een gezellige stad, die mindfulness cursus volgen of, doe ‘s gek, die bokslessen waar je al jaren om heen draait te nemen? Nog even verder out of the box, wat dacht je van een festival springen op luchtkussens voor volwassen (en ja dat bestaat) of net als ik nog droom van een racelicentie? Zo is hoe ik schrijf of beter gezegd wil schrijven en leven, niet zo gek dus dat je de ene dag een lipstick en de andere dag een restaurant review voorbij ziet komen. Ik ben eerlijk, ik heb struggles, ik vind het leven soms niet makkelijk net als elke andere vrouw, maar laten we elkaar dan inspireren en laat mij daar een steentje aan kunnen bijdragen met mijn (nog steeds) met passie geschreven artikelen over de voor mij leukste onderwerpen, producten en mijn persoonlijke verhalen.

 

Liefs Heidi

2 gedachten over “Column: 30 going on 40

  1. Heerlijk Heidi, deze ‘hersenscheet’ (jouw woorden hè;-)) Ik zeg; vooral vaker doen, Ook al ben ik dan een paar jaar jonger dan jij, ik kan me helemaal vinden in wat je schrijft. Ik zei vanochtend toevallig nog tegen andre over iets; oooooow, dat kunnen wij later ook doen als we oud zijn, zo rond ons vijftigste of zo. Merkte andre heel droog op; maar dat ben ik al over acht jaar. Oh ja, haha, time flies;-)
    bychristiana onlangs geplaatst…Onderweg naar onze trouwlocatie | Logeren in Fabhouse in SenlisMy Profile

Geef een reactie

CommentLuv badge